آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاریست...
مستیم درد منو دیگه دوا نمی کنه...
+ نوشته شده در پنجشنبه 11 تیر1388ساعت 22:49  توسط کلاغ
|
اکنون طنین جیغ کلاغان در عمق خواب های سحر گاهی احساس می شود آیینه ها به هوش می آیند و شکل های منفرد و تنها خود را به اولین کشاله بیداری و به هجوم مخفی کابوس های شوم تسلیم می کنند.