یکی از عادت های بد من این است که خیلی از کتاب ها را فقط می خرم اما نمی خوانمشان. این عادت بد، از لذت خریدن کتاب ناشی می شود. هر وقت دلم می گیرد دوست دارم به کتاب فروشی نشر باغ سری بزنم و اگر بشود یکی دو کتاب هم بخرم.
دو روز پیش هم طبق عادت مالوف رفتم نشر باغ، البته دو تا کتاب هم لازم داشتم: "یورگن هابرماس" و "قانون، قانون گذاری و آزادی".
بین کتاب های تازه چاپ یا تجدید چاپ شده، که همیشه روی میز وسط چیده می شوند، چیزی نظرم را جلب نکرد.
از بین قفسه کتاب های قدیمی تر ۳ کتاب برداشتم، می دانم که به این زودی ها نمی خوانمشان. اما گفتم یک معرفی کوتاه در موردشان بنویسم:
توسعه در ایران ۱۳۵۷-۱۳۲۰ خاطرات: منوچهر گودرزی - خداداد فرمانفرمائیان - عبدالمجید مجیدی/ چاپ اول: ۱۳۸۱ / انتشارات گام نو / ۴۹۱ صفحه.
پشت جلد:
"این کتاب، حاصل تلاش سه تن از مهمترین دست اندر کاران برنامه ریزی در ایرانِ پیش از انقلاب است. خداداد فرمانفرمائیان، در شکل گیری و تحول مفهوم و ساختار برنامه ریزی در ایران نقش محوری ایفا کرد. او به مدت هشت سال، قائم مقام و رئیس بانک مرکزی بود. سپس از اواسط برنامۀ چهارم به سازمان برنامه و بودجه رفت و در آغاز برنامه پنجم به علت اختلاف با هویدا استعفا داد.
منوچهر گودرزی، از اولین جوانان تحصیل کرده در خارج از کشور بود که پس از بازگشت به ایران به دعوت ابوالحسن ابتهاج به سازمان برنامه پیوست و مسئولیت نوسازی تشکیلات و سپس مدیریت امور اجتماعی و شهر سازی سازمان به او محول شد.
عبدالمجید مجیدی نیز بخش بزرگی از مسئولیت اداری خود را در سازمان برنامه گذراند و تجدید نظر برنامه پنجم و تدوین برنامه ششم مستقیما زیر نظر او صورت گرفت."
* این کتاب برای خودم یعنی برای پایان نامه ام، حتما مفید است و باید بخوانمش. پس بعدا بیشتر در موردش خواهم نوشت.
حقیقت ها و آزادی / رِمون پولن / ترجمۀ عباس باقری / چاپ اول: ۱۳۸۰ / نشر نی / ۱۱۵ صفحه.
پشت جلد:
" آزادی بیان، اساسی ترین شکل آزادی است. هر جا که این آزادی با حقیقت و خطا یا حق و باطل روبه رو شود بر روابط انسان ها و زندگانی مشترک آنها، اثر می گذارد. جایگاه آزادی بیان را باید در ارتباط آن با حقیقت و خطا تعیین کرد. اما نباید از یاد برد که حقیقت یگانه وجود ندارد بلکه به شمار قلمروهای متعدد اندیشه، انواع حقیقت ها وجود دارند. از این دیدگاه، آزادی بیان از قید کلیت و ضرورت رهایی می یابد، تعصب های کنار می رود، تساهل، که لازمۀ آزادی بیان است، مشروعیت پیدا می کند، ضمن آن که حقوق و حدود آن در هر زمینه ای معلوم و موجه می شود.
رِمون پولن، استاد ممتاز فلسفه اخلاق و سیاست در دانشگاه سوربن، حقیقت های گوناگون را با این دید مورد پژوهش قرار می دهد و رابطۀ آنها را با آزادی بیان فیلسوفانه بررسی می کند."
آشنایی با فلسفه علم / نویسندگان: کریس هورمز - امریس وستاکوت / ترجمۀ عاطفه خیاطی / چاپ اول: ۱۳۸۱ / نشر سراج / ۷۶ صفحه. ( از مجموعه آشنایی با فلسفه، چاپ کمبریج ۲۰۰۰)
بخشی از پشت جلد:
"این کتاب در تلاش است که با ارائه مفهومی از علم و پیشرفت علمی و نشان دادن روش های مختلف علمی که مورد مناقشه دانشمندان و فلاسفه است، این مسئله را بررسی کند که آیا علم این قدرت و اراده را دارد که معرفت بشری را به سوی حقیقت رهنمون شود."
پ. ن. دلم یک کتاب شعر خوب هم می خواست اما نتوانستم چیزی پیدا کنم.
2 تا CD موسیقی هم خریدم، اما چون چندان از هیچ کدام خوشم نیامد معرفی شان نمی کنم!
بقیه امروز هم به خودم قول دادم که دیگه توی این وبلاگ چیزی ننویسم و بشینم کتاب "قانون، قانونگذاری و آزادی" هایک، که نتوانستم پیداش کنم و مجبور شدم از دوستی قرض بگیرم، را بخوانم! ( زهی خیال باطل، دارم از خواب می میرم!)
